• Odwiedziło nas: 388169 osób
  • Do końca roku: 129 dni
  • Do wakacji: WAKACJE!!! dni

Recenzje czytelnicze

Jesteś tu: » Strona główna » Recenzje czytelnicze

 

 

    „Zaczytane towarzystwo” z naszej szkoły chcąc podzielić się swoimi wrażeniami stworzyło recenzje książek, które ich zdaniem są godne polecenia.

Przyjemnej lektury! 

 


 

Zabij mnie tato


       Książka pt. Zabij mnie tato, Stefana Dardy to znakomity triller. Główny bohater to wcześnie emerytowany policjant, który aby zapomnieć o dręczących go wspomnieniach z przeszłości, przeprowadza się do Rykowa. Początkowo nie miał on zamiaru nikogo poznawać, gdyż uważał, że lepiej będzie mu żyć w samotności. Cóż plan ten w żadnym stopniu się nie zrealizował. Poznał on bowiem przesympatyczna rodzinę, z którą zżył się do granic możliwości. Przez pierwsze lata wszystko jest cudowne, wręcz idealne lecz pewnego dnia dwie z trzech córek przyjaciela głównego bohatera zostają w tajemniczy sposób porwane. Nikt nie wie kto mógł chcieć porwać dziewczynki. Działania policji nie przynoszą większych efektów, dlatego właśnie emerytowany policjant bierze sprawy w swoje ręce. Przesłuchuje własnych świadków, szuka własnych śladów. Dzięki niemu śledztwo posuwa się do przodu. Po pewnym czasie zostaje odnaleziona jedna z córek - martwa. Matka nie wytrzymuje psychicznie po stracie ukochanej córki. Policjant kontynuuje poszukiwania drugiej zaginionej. Akcja powoli się rozwija, na jaw wychodzą nowe fakty, zostają znalezione zapiski porywacza, które w dużej mierze pomagają w śledztwie.

       Czy najmłodsza z córek zostanie odnaleziona? Czy porywacz i morderca zostanie schwytany? Czy sprawiedliwości w końcu stanie się zadość?  

Polecam serdecznie.

 

Ewa Wysocka




Trzynaście powodów 

 

Głównym bohaterem książki Ashera Jaya pt. "Trzynaście powodów" jest Clay Jensen. Wracając ze szkoły pod drzwiami znajduje paczkę ze swoim adresem. Niestety, nie jest napisane, kto ją wysłał. W środku znajduje się 13 ponumerowanych taśm magnetofonowych. Jak się później okazuje, taśmy nagrała Hannah, która dwa tygodnie wcześniej popełniła samobójstwo. Taśmy ukazują trzynaście powodów, dla których to zrobiła. Powodami są jej "przyjaciele", a każdy numer kasety przypada jednej z osób. W pudełku znajdowała się również mapa miasta z zaznaczonymi punktami, które słuchacz miał odwiedzić.

      Clay przed dłuższy czas nie rozumie, dlaczego znalazł się na taśmach. Szczegółowo odsłuchuje każdy fragment oraz odwiedza każde miejsce. Robi się nerwowy, a jedynym celem staje się poznanie całej prawdy o Hannah. Dowiaduje się, że nieświadomie był jednym z powodów, że nieświadomie przyczynił się do jej śmierci. Dociera do niego, że nie można juz zmienić tego, co się wydarzyło, jest na to po prostu za późno. Cała ta historia jest niezmiernie smutna, jednak głos Hannah i to w jaki sposób się wypowiada, jest taki miły i wbrew pozorom wesoły, że czasami można zapomnieć do czego tak naprawdę prowadzą nagrania. Kiedy ją poznajemy, nie znając dogłębnie powodów jej samobójstwa, można stwierdzić, że traktowała wszystko przesadnie, można wręcz pomyśleć, że chciała tylko zwrócić na siebie uwagę. Jednak z biegiem czasu przekonujemy się, że nie koloryzowała, nie dramatyzowała i nie odebrała sobie życia bez przyczyny. Każdy z powodów jej śmierci jest tylko częścią śnieżnej kuli, która sprawiła ze zdecydowała się na taki czyn.

    Książkę przypadkowo znalazłam na półce w księgarni. Spodobał mi się opis, więc postanowiłam, że ją kupię. Nie sądziłam, że książka okaże się tak wspaniała. Fabuła, jaką posiada, jest bardzo oryginalna oraz pomysłowa. Sama bohaterka wykazuje się ogromną kreatywnością. Niedawno, bo w zeszłym miesiącu powstał serial właśnie na podstawie tej oto książki. Uważam, ze zarówno on jak i sama książka są świetnymi zabijaczami czasu. Jak tylko zaczęło się coś dziać, a działo się prawie cały czas, to niemożliwe było oderwanie się od treści książki lub serialu. Książka swoją fabułą pokazuje, że ludzie na pozór szczęśliwi mogą mieć też drugą stronę samego siebie. Potrzebują pomocy, bliskości, przyjaźni. Ma zwrócić uwagę na nieporwane zachowania, pokazać błędy. Po prostu można powiedzieć, że ta książka uczy. Brdzo serdecznie polecam!

ada koltek

 


 

Trzy metry nad niebem

 

          ,,Trzy metry nad niebem" to utwór F.Mocciego - włoskiego powieściopisarza. Akcja utworu odbywa się we Włoszech, a głównymi bohaterami są Babi i Step. Ich charaktery bardzo różnią się, a mimo to udało im się nawiązać kontakt i zaprzyjaźnić się.

            Dziewczyna jest grzeczną i uśmiechniętą uczennicą szkoły prywatnej, pochodzącą z zamożnej rodziny.

Chłopak jest doświadczonym przez życie, lubiącym zaszaleć i wybuchowym buntownikiem, który został zraniony przez najbliższą rodzinę. Nigdy nie pomyślałabym, że dwie tak różne osoby, mające zupełnie inne nastawienia do życia i do świata mogą stworzyć tak bliską relację.

          Myślę, że autor chciał w tym utworze podkreślić, że ,,nie szata zdobi człowieka" i osoba, która została dotkliwie skrzywdzona przez los, przez co sama zaczęła krzywdzić bliskich, też ma uczucia i potrafi kochać. W powieści są opisane problemy dorastania, uczuć, zmian nastawienia do życia, zmarnowanych szans... Utwór poucza, że jeżeli dostaje się od losu szansę, to nie można jej zaprzepaścić. Przypadek może sprawić, że spotkamy na swej drodze osobę, która zmieni nasze życie na lepsze lub gorsze, ale to my decydujemy, czy na to pozwalamy czy nie. Ta książka jest pierwszą częścią powieści mówiącej o uczuciu Babi i Stepa.

          Zachęcam do przeczytania tego i innych utworów artysty. Jest to znakomita powieść dla każdego, może dostarczyć wzruszeń, a także zmienić sposób patrzenia na świat.

 

Nikola Cieślak

 


 

Spójrz na mnie

 

           Nicholas Sparks to współczesny amerykański pisarz, którego książki o łącznym nakładzie przekraczają 85 milionów egzemplarzy. Napisał wiele książek, które zostały również zekranizowane, między innymi: Pamiętnik, I wciąż ją kocham, Ostatnia piosenka, Najdłuższa podróż. W 2015 roku wydana została również powieść pt. "Spójrz na mnie". Powieść zaczyna się spokojnie. Zwyczajna dziewczyna i zwyczajny facet. Ciekawie robi się dopiero, gdy zajrzymy głębiej. Kolejny raz Nicholas Sparks postanowił połączyć ze sobą ludzi z dwóch różnych światów.

              Maria pracuje w dużej kancelarii, gdzie zajmuje się prawem ubezpieczeniowym. Jest bardzo ambitna, co przekłada się na jakość jej pracy, jednak zdaje się, że nikt tego nie docenia. Jej przełożony zawala ją robotą. Najprostszym wyjściem byłoby złożenie wypowiedzenia, ale w małym miasteczku niełatwo o pracę, a Maria spłaca kredyt studencki. Pewnego razu przypadkowo  spotyka chłopaka o imieniu Collin. Mężczyzna jest dwudziestoośmioletnim studentem. Zaczął myśleć o swojej przyszłości na poważnie nieco później niż jego rówieśnicy. Kiedy oni się uczyli, walczyli o staże i pierwsze posady, Collin brał narkotyki, wdawał się w bójki i regularnie trafiał do aresztu. Dzięki przyjaciołom wyznaczył sobie cele i konsekwentnie do nich dążył. Stał się innym człowiekiem. Dzięki treningom i amatorskim walkom MMA nauczył się kontrolować agresję. Poszedł na studia, żeby móc zostać nauczycielem i w przyszłości pomóc jakiemuś dziecku. Zakochuje się w Marii, lecz czy to dobry moment na angażowanie się w związek z mężczyzną, który ma problemy z własną przyszłością? "Będziesz wiedziała, co się wtedy czuje.". Taką wiadomość, wraz z bukietem róż, otrzymuje Maria Sanchez. Kobieta wie, że jest ofiarą stalkingu. Tylko kto ją prześladuje ? Szef, którego względy odrzuciła? Czy może ma to związek z przeszłością ?
             Książkę bardzo szybko się czyta. Skłania ona do przemyśleń. Już na samym początku poznajemy głównych bohaterów, którzy z trudem starają się, jak najlepiej przeżyć następny dzień. Nie zdarzyło się, by powieść zanudziła mnie choć przez chwilę, albowiem z każdą przewróconą kartką, staję się coraz bardziej ciekawa. Ogromnie polecam tę książkę młodym i starszym czytelnikom.

 Nikola Maciejewska

 

 


 

Jak nie dać się pokonać

 

     Jedną z książek o największym przekazie moralnym w tych czasach, jest dzieło Jamesa Frey'a "Milion małych kawałków". Opowiada ona historię uzależnionego od narkomanii i alkoholu człowieka, który za wszelką cenę stara się przeżyć. Mężczyzna budzi się poturbowany, na pokładzie samolotu. Nie pamięta co się stało i jedyne co wie to fakt, że omal nie umarł. Nie widząc innej drogi ucieczki, zapisuje się do ośrodka odwykowego, który podobno ma go wyleczyć.

„Mam dwadzieścia trzy lata i jestem Alkoholikiem od dziesięciu lat i Narkomanem i Przestępcą prawie tyle samo i jestem poszukiwany w trzech stanach i jestem w Szpitalu w samym środku Minnesoty i chcę się napić i chcę się naćpać i nie mogę się powstrzymać. Mam dwadzieścia trzy lata” -jest to fragment wprowadzenia, które od razu uświadamia nam jak ogromny problem ma bohater. Książka ta nie jest kolejną tkliwą opowieścią o tym, jak łatwo jest wyrwać się z nałogu. Wręcz przeciwnie. Autor opisuje swoje własne życie, przejścia, wszystkie dobre oraz złe chwile. Zawarte są momenty wybuchów "furii", która pojawiała się za każdym razem, gdy chce wrócić do nałogu. Doskonale jest również przedstawiona jego walka z samym sobą.

     W książce przewijają się różne wątki. Jako pierwsza pokazana jest nienawiść do wszystkiego wokół. Autor opisuje jak wielką odrazą darzył siebie i wszystkich innych. Największą nienawiść jednak przenosił na rodziców, którzy mimo wszystko nie byli w ogóle winni. Kolejnym wątkiem jest swego rodzaju przyjaźń. Po dłuższym czasie, bohater w końcu odnajduje osoby, z którymi może porozmawiać. Dodatkowo znajduje jednego mężczyznę, który jak prawdziwy przyjaciel dba o to, aby dalej się trzymał. Ostatnim ważnym elementem, jest miłość. Nie zmienia ona jednak książki w romansidło. Jest skomplikowana, dziwna i nie do pojęcia. Pozwala ona jednak bohaterowi wytrwać dłużej w swoich przekonaniach.

Sposób pisania jaki jest użyty, pozwala na większe wciągnięcie się w książkę. Brak regularnej interpunkcji, myślników przy dialogach czy innych zasad gramatyki, dodaje jeszcze większego napięcia. Umożliwia to przeżywanie emocji wraz z bohaterem.

     Książka pt. "Milion małych kawałków" to największy debiut Jamesa Frey'a. Jest to mocna i prawdziwa do bólu powieść, która pozwala spojrzeć na wiele spraw inaczej. Stawia wiele pytań bez odpowiedzi, zmusza tym samym do refleksji.

 

 

Magdalena Magiera

 

 


 

Carrie  


   Jest to powieść napisana przez Stephena Kinga. Książkę tą zalicza się najczęściej do horrorów, jednak można powiedzieć, że to raczej przerażający dramat.

Główna i tytułowa bohaterka, Carrie White, to zaniedbana, mało atrakcyjna i osamotniona nastolatka. Wśród swoich rówieśników jest typowym kozłem ofiarnym. Nie ma przyjaciół, przez wszystkich jest wciąż nabierana, oszukiwana i upokarzana. Jej matka, Margaret White, jest szaloną fanatyczką religijną. We wszystkim i wszystkich widzi grzech, przed którym usiłuje uchronić córkę. Ciągle zamyka ją w ciemnej komórce, zmusza do modlitwy i do błagania Boga o przebaczenie za różne popełnione przewinienia. Jej sytuacja staje się gorsza, gdy okazuje się, że dziewczyna posiada zdolności telekinetyczne, czyli poruszanie przedmiotami siłą umysłu. Pewnego razu Carrie buntuje się matce i idzie na szkolny bal. Kiedy tam pada ofiarą kolejnego okrutnego żartu, rozpętuje się piekło. Postanawia użyć swojej olbrzymiej mocy, aby zemścić się na wszystkich, którzy ją dręczyli.

   Czytając tą książkę można poczuć przechodzące po ciele ciarki, a w niektórych momentach nawet współczucie, jeśli chodzi o to, co przeżywała Carrie. Groza, napięcie, cierpienie i zemsta, wszystko to w tej jednej książce. Cała ta powieść jest bardzo interesująca i nadaje się w sam raz dla osób, które szukają wielkich emocji.

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Laura Golan

 

 

 


 

 

Dziewczyna z pociągu

  

  Jest to powieść Pauli Hawkins. Świetnie wpisuje się w konwencję thrillera. 

  Początek książki jest spokojny, poznajemy jedną z głównych bohaterek, Rachel-tytułową dziewczynę z pociągu. Codziennie podróżując pociągiem, patrzy przez okno i przygląda się życiu mieszkańców domów stojących wzdłuż torów. Jeden z nich należał kiedyś do niej, dziś natomiast mieszka w nim były mąż Rachel wraz ze swoją nową żoną Anną i córeczką Evie. Obserwowała też dom należący do pewnej pary, która przyciągnęła jej szczególną uwagę. Dla niej wyglądali na naprawdę zakochanych. Są to Scott i Megan. Potem jednak wszystko zaczyna się komplikować za sprawą zaginięcia Megan. Z jej powodu Rachel wraca do miejsca, gdzie niegdyś wiodła szczęśliwe życie ze swoim byłym mężem. Musi się zmierzyć ze swoją przeszłością oraz tajemniczym porywaczem, który odpowiedzialny jest za zaginięcie kobiety. I tutaj pozostaje jedno pytanie. Kim może być ten napastnik? Bohaterkami tej książki tak naprawdę są trzy kobiety, których losy splotły się zupełnie przypadkowo. Rachel jest rozwódką mającą problemy z alkoholem, której życie stopniowo zaczyna się rozsypywać. Anna, czyli obecna żona Toma, byłego męża Rachel, z pozoru jest dobrą matką i gospodynią domową, lecz pod maską uśmiechu ukrywa swój podły charakter. No i Megan, piękna kobieta, która ma za sobą mroczną przeszłość.
  Książka ta wywołuje prawdziwe dreszcze i bardzo wciąga. Jest to trzymająca w napięciu ciekawa powieść o mrocznych tajemnicach ludzkiej natury oraz normalnego życia.

 

Laura Golan

 


 

Oskar i Pani Róża

 

Po tę książkę sięgam niemal co roku. Podbno "nie ocenia się książki po okładce", ale co innego ma  nas zachęcać, jak nie pierwsze ważenie – wygląd. "Oskar i Pani Róża" autorstwa Erica-Emmanuela Schmitt'a, to max. stu stronowa (zależy od wydania) opowieść o dziesięcioletnim chłopcu. Tytułowy Oskar zapoznaje nas ze swoim życiem. Jak ono wygląda? Tak, jak to bywa przy chorych na białaczkę. Jego dom to szpital. Jedyną najbliższą mu osobą jest jedna z pielęgniarek, była zapaśniczka, Ciocia Róża. Według opinii lekarza, zostało mu kilkanaście dni. Jak je najlepiej wykorzystać? Z tym pytaniem skierował się do nieocenionej Cioci Róży. Dzięki niej każdego dnia chłopiec "zyskuje" dziesięć lat więcej.

 Moim zdaniem jest to wspaniała i przede wszystkim wzruszająca książka, opowiadająca o odwadze, codzinnych problemach ludzi w każdym wielu oraz pogodzeniu się ze śmiercią. "Oskar i Pani Róża" została stworzona, jako przykład rozumowania i podejmowania walki z czekającymi nas trudnościami. Książka zdecydowanie jest godna polecenia.

 

Magdalena Magiera




     Pan na Wisiołach


Jest to horror złożony z trzech książek (cz. 1 "Mroczne siedlisko" ; cz. 2 "Krzyk mandragory" ; cz. 3 "Trzeba to zabić") autorstwa Piotra Kulpy. Seria opowiada o pewnej rodzinie, która postanawia przeprowadzić się z Warszawy do, odziedziczonego w spadku domu w małej wiosce w górach - Wisioły. Na początku wszystko dobrze się układa, a nowo przybyli nie mają żadnych zastrzeżeń co do reszty mieszkańców. Nie mija nawet tydzień, a Tymoteusz, Magda i Czarek ( bohaterowie całej tej opowieści) są świadkami dziwnych obrzędów. Od tego czasu zaczynają się dziać coraz gorsze rzeczy... W drugiej części akcja wciąż odgrywa się w Wisiołach. Tymek i Magda postanowili oddać swojego syna pod skrzydła miejscowego krużgana, który w zamian za to, że Czarek zastąpi go, gdy umrze, przywróci mu, utraconą przed laty, mowę. Wszystko idzie zgodnie z planem. Do czasu aż Gajgaro Bargieł (cygan 'panujący' w Wisiołach) wszystkiego nie pokręcił. Dochodzi do zamiany ciał Tymka i Gajgara, a Magda zachodzi w ciążę. Akcja w trzeciej części rozgrywa się pięć lat później. Magda wraz z Czarkiem przeprowadziła się do innego miasta. Dziecko, które urodziła Magda jest chore, a ona sama nie kocha swojej córki - Anielki. Tymoteusz znajduje się w zakładzie psychiatrycznym. Czarek pragnie spotkać się z ojcem i bez wiedzy matki udaje się do niego. Znów, po kilkuletniej przerwie, zaczynają sie dziać dziwne i niezrozumiałe rzeczy, a zakończenie jest druzgocące.

Moim zdaniem cała ta opowieść jest naprawdę bardzo interesująca, jednak nie mogę polecić jej osobom o słabych nerwach. Występują w niej sceny drastyczne oraz kilka scen erotycznych dość szczegółowo opisanych. Ale jeśli ktoś lubi czytać tego typu książk,i to z czystym sumieniem mogę polecić mu właśnie te książki.

Ewa w.

 


 

                       Plaga Samobójców


      „Plaga Samobójców" to książka Suzanne Joung, opowiada  o tragedii nie tylko nastolatków, ale  całego świata. Masowe samobójstwa to epidemia choroby, która robi z chorych wraki ludzi.  Amerykanie wymyślili Program, który polega na odizolowaniu chorych na sześć tygodni od starego życia, przez które zachorowali i wyleczeniu. Rodzice wierzą, że dzięki posłaniu tam dzieci, ochronią je przed śmiercią, ale nie biorą pod uwagę tego, że agenci Programu zabierają nastolatkom wszystkie wspomnienia. Zapominają jakimi byli ludźmi, jakich mieli przyjaciół, co lubili robić, jakie mieli zainteresowania, również czego nienawidzili. Zostały tylko wspomnienia, które nie maja nic wspólnego z chorobą. Gdzie mieszkają, jak się nazywają, kim są ich rodzice, zazwyczaj to tyle. Są puści w środku. Nie wiedzą kim byli, przez co stają się innymi ludźmi. Rząd uważa, że daje wyleczonym nowe życie, ale czy oni tego chcą? Niestety nie mogą się sprzeciwić. Do programu trafiają nastolatkowie, którzy mają  podejrzenie choroby.  Niestety staje się to obsesją między dorosłymi.  Sami wysyłają swoje dzieci do programu myśląc, że to pomoże, nawet nie upewniając się, że to choroba. Przecież każdy ma czasami gorszy dzień , nie mówiąc już o osobie, która straciła kogoś bliskiego. Niestety młodzież nie ma nic do powiedzenia, jakiekolwiek tłumaczenia po prostu na nic się nie zdają. Programowi wydaje się, że osoba, która się sprzeciwia, ponieważ nie jest chora tak naprawdę, jest bardzo poważnie zarażona epidemią i trzeba ją jak najszybciej wyleczyć.
                Główną bohaterką jest Solane, która przez chorobę straciła  brata. Program odebrał jej również przyjaciółkę. Trzyma się z Jamesem, jest to przyjaciel jej brata i jej chłopak, i Millerem, chłopakiem jej przyjaciółki. Choć jest im trudno, jest im razem dobrze, dopóki kolejna osoba z ich grona nie zachorowała.

Czytając Wiemy wszystko o przeszłości Sloane, ale ona nie wie nic o sobie. Wiemy co stało się z Bradym, Lacy, Millerem i Jamesem, a ona przez program  karmiona jest fałszem. Mamy świadomość tego, że Solane podejmuje złe decyzje nieświadomie, ale i tak się na nią wkurzamy. Program zabrał Jamesa, ponieważ nie mógł pogodzić się z samobójstwem Millera, chłopak nie mógł poradzić sobie z tym, że jego dziewczyna kompletnie nic nie pamięta i bał się, że prędzej czy później obejmą go programem. Przyczyniła się również wielka zmiana Lacy, która nie pamiętała kim są i nie mógł znieść tego, że nie zdołał uratować swojego przyjaciela tonącego w rzece. Nie dał rady pomóc i opiekować się swoją dziewczyną, chociaż jej to obiecał. Brakowało mu tylko czterech miesięcy do osiągnięcia pełnoletniości. Solane została z tym sama, musiała przychodzić do jego domu, aby pomagać mu w najprostszych rzeczach takich jak ubieranie. Miała już tego dość, była przemęczona, ale dawała radę. Kiedy program zgarną jej chłopaka, była bardzo zdruzgotana, ale nie była chora. Odwiedziła go w Centrum Odnowy, czyli miejsca, gdzie pacjenci po przebytej terapii mogli widywać się z ludźmi z poza. Chciała sprawdzić czy ją pamięta, jednak tylko się zawiodła, wiedziała, że musiał walczyć i tak łatwo nie pozwolił wymazać sobie wspomnień.  Została zdradzona przez własną matkę, która zadzwoniła po agentów. Solane zdążyła zostawić plastikowy, różowy  pierścionek od swojego chłopaka i wspólne zdjęcie z nim i Bradym. Agenci zabrali wszystko z jej pokoju. Wszystkie zdjęcia, zmienili pościel, wyrzucili ubrania, które nosiła, usunęli nawet tatuaże, dosłownie wszystko, aby za wszelką cenę nie przypomniała sobie kim jest. Dziewczyna bardzo protestowała, w obronie ugodziła jednego z agentów. Nie przyniosło tu skutków, ponieważ i tak  zabrano ją na leczenie. W ośrodku okazało się, że ma przydzielonego agenta i że znajduje się w innym szpitalu niż James. Znalazła przyjaciela, który okazał się być tajnym agentem. Podszywał się pod kolegę, wyciągał z pacjenta informacje dotyczące śmierci bliskiej osoby i osób w to zamieszanych. Wszystko przekazywał lekarce, która usuwała te wspomnienia. Każdy pacjent dostawał dwie tabletki. Przed rozmową, służyła ona do wymuszenia danego wspomnienia, kiedy się ją zażyło mówiło się jak z nut. Następna tabletka służyła do usunięcia danego wspomnienia, które zostało opowiedziane. Po sześciu tygodniach pacjent już nic nie pamiętał. Solane została wykorzystana przez swojego przydzielonego agenta, w zamian za jedno odzyskane wspomnienie. Tym wspomnieniem było to, jak chowała pierścionek i zdjęcie. Gdy Realm, jej niby przyjaciel, dowiedział się o całym zajściu, dotkliwie pobił Kevina. Kevin wyleciał z ośrodka pod zarzutem wykorzystywania pacjentek w zamian za wspomnienie. Po jakimś czasie Realm naprawdę zaprzyjaźnił się z Solane, nie chciał jej okłamywać więc powiedział jej o tym, że jest agentem. Chwilę potem z zaskoczenia wstrzyknął jej środek, po którym wszystko zapomniała. On zawsze liczył na coś więcej niż przyjaźń, ale gdzieś w głębi serca wiedziała, że go nie kocha, a miejsce w jej sercu zajmuje James, którego kompletnie zapomniała. Gdy wyszła z ośrodka, nie miała kontaktu z Realem. Wróciła do szkoły i tam na nowo poznała się z Jamesem i Lacy. Po czasie znalazła pierścionek i zdjęcie. Dowiedziała się, że się przyjaźnili, lecz o tym, że byli razem, nie miała pojęcia. Zakochali się w sobie na nowo, czuli, że coś ich łączyło wcześniej . Programowi się to nie podobało. Sądzili, że znowu będąc razem mogą sobie coś przypomnieć. Próbowali ich rozdzielić. Kiedy Solane spotkała Realma, kazał im uciekać i pewnego dnia zostawił samochód, telefon i wszystkie inne potrzebne rzeczy. Przekazał to wszystko przez swoją siostrę, ale było coś jeszcze. Siostra Realma dała Solane pigułkę, która mogła przywrócić wszystkie wspomnienia. Te złe i te dobre. Istniała tylko taka jedyna na świecie i chłopak postanowił dać ja właśnie jej. Sądził, że musi jej to wszystko wynagrodzić. Osoba zażywająca tabletkę musiała być bardzo silna, aby wytrzymać wszystkie wydarzenia i na nowo nie popaść w depresję.

Nastolatkowie muszą ukrywać prawdziwe emocje, ponieważ są bardzo narażeni na program. Kiedy osiągną pełnoletniość, mogą decydować, czy udać się na leczenie, czy też nie. Znaczna większość jednak załamuje się, albo nie radzi sobie z naciskiem programu przed osiemnastymi urodzinami. Program wkracza i przeistacza się w zupełnie cos innego niż początku miało być. Młodzi ludzie popadają w paranoję, bo boją się, że pewnego dnia przyjadą po nich agenci w białych fartuchach i odbiorom im pamięć.

Książka składa się z miękkiej okładki koloru białego. Patrząc na książkę, widzimy szare duże napisy, które tworzą tytuł i twarz kobiety przedstawionej od góry. Wyróżniają się duże czerwone usta i piękne długie rzęsty. Ta okładka jest po prostu piękna. Plaga samobójców jest pierwszym tomem z trzech kolejnych i liczy sobie dokładnie 455 stron. Posiada dwie części. Jedna składa się z szesnastu rozdziałów, a druga z trzynastu, oraz epilogu. Pierwsza część jest o życiu przed leczeniem i w trakcie, druga już po leczeniu, kiedy to Solane zaczyna nowe życie.

           Nie mam co tu więcej pisać, książka jest cudowna. Jest w moim guście i porusza bardzo ważny temat. Chcąc coś zmienić nie możemy przedobrzyć, musimy patrzeć na to co się może stać i do czego może to doprowadzić. Przeczytałam już drugi tom i jestem w trakcie tomu zerowego, który opowiada o życiu przed programem. Chciałam w tej jednej recenzji zmieścić dwa tomy, ale nie wiem czy komukolwiek chciałoby się to czytać. Bardzo się w nią wkręciłam i przeczytałam ją w 4 dni. Strasznie polecam ją osobom, które lubią takie klimaty. Bardzo zżyłam się z bohaterami i przeżywałam wszystkie emocje razem z nimi. Autorka pisze to wszystko z takim przyjemnym spokojem, stworzyła niepokojącą i okrutną wizję przyszłości, w której nikt raczej nie chciałaby żyć. „Plaga samobójców” należy do grona tych książek, które oddziałują na emocje i uczucia czytelnika, nakłaniają go do zatrzymania się i zastanowienia choć przez chwilę nad sobą i nad życiem.

 

ada koltek 

 


 

Zginę bez ciebie

 

Robert Ostaszewski-prozaik, krytyk literacki. Autor ponad 1000 tekstów opublikowanych w prasie codziennej. Jego najnowsza powieść „Zginę bez Ciebie” to pierwszy tom kryminalnej trylogii, której głównym bohaterem jest podkomisarz Konrad Rowicki.Podkomisarz Konrad Rowicki z Komendy Policji w Ciechanowie nie wierzy, że spotka go coś dobrego. Chce doczekać emerytury. Ze spokoju wyrywa go sprawa samobójstwa nastoletniej córki wiceprezydenta. Do Rowickiego wracają bolesne wspomnienia z przeszłości. Wbrew zasadom zamierza się dowiedzieć, co skłoniło dziewczynę do odebrania sobie życia; i dlaczego ostatnimi czasy w Ciechanowie tak wiele nastolatek popełniło samobójstwo.
     Powieść kryminalną Roberta Ostaszewskiego pt. „Zginę bez Ciebie” przeczytałam z ogromnym zaciekawieniem. To opowieść o policjancie chorującym na depresję po utracie bliskiej osoby. Zagłębiając się w sprawy samobójstw, poznaje dziewczynę. Książka napisana jest w pierwszej osobie lecz są fragmenty z narratorem trzecioosobowym. Czytając, miałam wrażenie jakby to działo się w moim otoczeniu. Książka intryguje i skłania do myślenia, dlatego bardzo ją polecam.


Nikola Maciejewska

 


  

Kamienie na szaniec


Aleksander Kamiński to założyciel organizacji Wawer oraz twórcą "Małego sabotażu". Jeden z przywódców Szarych Szeregów i żołnierz Armii Krajowej. Odznaczony między innymi Krzyżem Walecznych i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Napisał książkę pod tytułem Kamienie na szaniec, jest to „Opowieść o wspaniałych ideałach BRATERSTWA I SŁUŻBY, o ludziach, którzy potrafią pięknie umierać i PIĘKNIE ŻYĆ.”
Opowiada o losach trzech młodych mężczyzn w wieku około 20 lat - Aleksy Dawidowski (Alek) , Jan Bytnar (Rudy) i Tadeusz Zawadzki (Zośka) - którzy skutecznie walczyli z Niemcami. Wykazali się odwagą, bohaterstwem i męstwem podczas wielu akcji przeciwko gestapowcom, np. : odsłonienie polskiego napisu na pomniku Kopernika, akc, zrywanie niemieckich flag, wpuszczanie gazu do kin , wybijanie szyb w zakładach fotograficznych ze zdjęciami okupantów. Początkowo główni bohaterowie uczęszczali do szkoły, gdzie zdali pozytywnie maturę. Należeli też do harcerstwa, następnie dołączyli do Małego Sobotażu , a gdy to nie było wystarczające to do Szarych Szeregów . Niestety żaden z wielkich bohaterów nie przeżył walk. Rudy zmarł na skutek skatowania przez gestapo. Zośka i Alek zostali zastrzeleni. Tadeusz Zawadzki umarł w sierpniu, jako ostatni z trójki bohaterów.
Książka to nie tylko wspomnienia historyczne podczas okupacji Niemieckiej, to historia o ludziach, którzy dokonywali w tamtych czasach niemożliwego. Ich celem było pokazanie okupantom i innym, że Polacy nie pogodzili się z utratą swojego kraju. Pomimo cierpień jakich doznawali, nie poddawali się
"A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec...".
Jeżeli lubisz książki dokumentalne lub powieści opisujące braterstwo, służbę i prawdziwą przyjaźń, ta książka jest właśnie dla ciebie.


Nikola Maciejewska

 


 

Poradnik pozytywnego myślenia


Matthew Quick napisał powieść pod tytułem Poradnik pozytywnego myślenia . Książka ma 376 stron, została napisana językiem prostym, dzięki czemu czytanie jej było łatwe i dawało ogromną przyjemność. Powieść stała się inspiracją do nagrania filmu oraz została nominowana 8 razy do Oscara.
Jeśli bardzo się czegoś pragnie, zawsze jest nadzieja. Pat mimo złych rzeczy, które przytrafiły mu się w przeszłości , myśli pozytywnie. Żyje w przekonaniu, że jego życie jest tylko filmem, który wkrótce zakończy się happy endem. Pomimo tego, że opuściła go żona, właśnie wrócił z zakładu psychiatrycznego, nie panuje nad sobą, a jego relacje z ojcem nie należą do najlepszych. Musi walczyć z niechcianym towarzystwem pięknej Tiffany. Życie jest dla niego nielada wyzwaniem. W przeszłości był grubym, zaniedbanym, nie dbającym o żonę facetem. Sądził, że jest szansa na to, aby odzyskać Nikki oraz na to, żeby postrzegano go inaczej niż kiedyś. Chcę naprawić swoje błędy, dzięki czemu stara się być najlepszą wersją siebie. Chciał być wysportowany, aby mógł chronić i dbać o ukochaną, więc zaczął robić setki brzuszków dziennie oraz biegać kilkadziesiąt kilometrów. Jego nowymi postanowieniami stało się , czytanie literatur oraz zażywanie- zgodnie z zaleceniami jego psychiatry - kolorowych kapsułek poprawiających humor. Pat interesuje się najbardziej sportem. W książce jest dużo wątków poświęconych kibicowaniu ulubionej drużynie bohatera "Orłów".Po pewnym czasie zaprzyjaźnia się z Tiffany, która prosi go o wystąpienie z nią w konkursie tanecznym. Za tą przysługę Tiffany ma umówić Pata z jego byłą żoną, Nikki. Jednak obie rzeczy okazują się kłamstwem. Koniec tej powieści dla wielu czytelników- a w tym wypadku i dla mnie- jest nieprzewidywalny.
Poradnik to nie jest książka o typowej miłości. Nie można się też nastawiać na dramatyczną powieść z dużym problemem w tle. Poradnik to przede wszystkim historia o realizacji marzeń, drodze do szczęścia i o tym jak wiele nasz los wymaga od nas samych. Bardzo polecam tę książkę.


Nikola Maciejewska

 


 

Lśnienie


Jest to jedna z pierwszych książek Stephena Kinga. Według wielu krytyków jest najlepszym horrorem wszechczasów.
Akcja rozgrywa się w hotelu „Panorama”. Jack Torrance stracił pracę nauczyciela, a jedyną możliwością, aby uratować siebie, swoją żonę Wendy i pięcioletniego synka Danny’ego przed katastrofą finansową jest przyjęcie posady dozorcy w owym hotelu. Jack jest pisarzem mającym duże problemy z alkoholem i swoją twórczością, natomiast jego syn posiada zdolności parapsychiczne, czyli tytułowe lśnienie. Dzięki temu potrafi czytać w myślach i widzi wiele makabrycznych scen, które odgrywały się przed laty w opuszczonym hotelu. Rodzice nie wiedzą o niesamowitym darze syna. Zdolności chłopca zna jedynie Tony, wymyślony kolega Danny’ego, który przychodzi do niego w snach.
Ta książka jest naprawdę świetna. Momentami jest przerażająca, ale nie na tyle, żeby można było nazwać ją horrorem w czystej postaci. Zdarzają się też momenty, przy których można się wzruszyć. Problemy z osobowością, z alkoholem, miłość do rodziny i nieświadome jej krzywdzenie.

 

Laura Golan

 


 

Więcej czerwieni

 

Książka pod tytułem "Więcej czerwieni" Katarzyny Puzyńskiej to znakomity kryminał o niespodziewanym zakończeniu. Historia zaczyna się dość spokojnie, jednak nie trwa to długo. W przeciągu zaledwie dwóch dni zostają zamordowane dwie kobiety. Policja podejrzewa, że to seryjny zabójca, jednak nie ma pewności. Prokurator zbiera grupę śledczą, która ma za zadanie odnaleźć mordercę. Podczas przesłuchań na jaw wychodzą coraz to nowsze fakty o każdej z ofiar. Odnalezienie mordercy okazuje się dużo trudniejsze niż na początku zakładali policjanci. Ofiar wciąż przybywa tak samo jak potencjalnych podejrzanych. Kolejne teorie dotyczące tożsamości mordercy zawodzą jedna po drugiej. Śledczy z pomocą zaprzyjaźnionej psycholog natrafiają na nowy trop. Niczego nieświadomy członek grupy wpada w poważne niebezpieczeństwo. Czy jego przyjaciółce uda się go uratować? Czy morderca zostanie schwytany?

Serdecznie polecam wszystkim miłośnikom kryminałów.

Ewa Wysocka